Hallo, ik ben gezien!

Los van alle informatievoorzieningen had ik er in mijn dagelijks leven niet zoveel last van.  Ik heb dat hele opgesloten gevoel niet zo ervaren. Ik ben gewend om veel te thuis te zijn, ik had geen zorgen over inkomen, geen partner of kinderen die opeens 24/7 thuis zijn, ik heb geen zorg en mijn werk ging door. Ik een klein groepje vrienden bleven we met elkaar omgaan. Ik heb niet opeens drie maanden niemand gezien of niks gedaan. Ik denk dat het belangrijk is dat ook als alleen bent dat je gehoord en gezien wordt van: ‘Oh, ik ben nog wel in het vizier, ik heb even een contactmoment. Dat men je nog wel gewaar is. Ik heb dat automatisch gehad, doordat mijn connecties heb kunnen behouden, ik een partner heb, mijn ouders , zus en vrienden, ben blijven bellen/skypen en mijn werk heb kunnen blijven doen. En wat mij hielp was dat ik ook een keer in de week nog even de boodschappen ging doen. Dat kon gelukkig nog steeds bij een winkeltje in de buurt, maar ook bij mijn supermarkt, waar ik al jaren kom, waar bekende gezichten zijn, waar je even hallo kan zeggen. Hallo, ik ben gezien.