De regelmaat ben je kwijt

Alles ligt opeens stil er was niks meer te doen. Het is nu lastiger om je vrij te bewegen. Het is nu moeilijker het huis uit te gaan je voelt je minder vrij in bewegen. Normaal ging je de supermarkt in zonder moeilijkheden. Nu is dat moeilijker met afstand bewaren. Ik vind het stressvol dat je in de supermarkt en op straat toch nog mensen tegen kan komen die geen afstand kunnen houden. Ik vind dat spannend en vervelend. Ik ben best bang. Ik ga daarom ook minder naar de supermarkt en voor de boodschappen die ik niet kan doen omdat de paden te smal zijn komt een vrijwilliger. Ik ga zoiezo ook veel minder de deur uit. Ik zie alleen af en toe mijn moeder en een goede vriend. Daar spreek ik wel fysiek mee af dat helpt wel. Wel moet ik bijna een uur lopen om mijn moeder te kunnen zien. Soms ben ik te moe om terug te lopen en dan blijf ik bij haar slapen.  De regelmaat ben je kwijt. Ik vergeet dan ook te eten. Ik verveel me wel, het huis opruimen lukt nu helemaal niet. Dat vond ik al lastig, je voelt wel een druk maar kan moeilijk tot dingen zetten. Zelf aansporen is lastig. Ik wordt daarbij geholpen maar ben niet zo goed te helpen. Ik heb heel veel dingen die ik leuk vind zoals knutselen maar ik kom er eigenlijk niet toe. Ik voel me soms best eenzaam maar het is nog niet heel erg, het is vooral rustiger en stiller. Zeker ook omdat mijn kat is overleden.